![](https://stichtingurbaneindhoven.nl/wp-content/uploads/2019/06/Thomas-Meijerman_DSC0733-1024x683-1-836x500.jpg)
Die hele acceptatie is veranderd
Initiatiefnemer Dave van den Berg over tien jaar Step In The Arena
Voordat op 8 juni de tiende editie van Step In The Arena van start gaat, wordt er nog onderhoudswerk verricht aan het beton. De timing daarvan is door de gemeente afgestemd met de organisatie van het festival, meldde het Eindhovens Dagblad. Dat zegt iets over de veranderde verhoudingen tussen het stadsbestuur en de graffiti-gemeenschap.
Ruim tien jaar geleden solliciteerde Dave van den Berg, initiatiefnemer van de graffiti-jam met dit idee bij Dynamo. In Eindhoven gebeurde veel op het gebied van hiphop, maar het graffiti-element miste hij. Er gebeurden wel wat, maar: ‘’Het was allemaal zo incrowd. Eindhoven heeft zo’n mooie historie als het gaat om graffiti, maar dat is nog nooit verteld.”
Drie maanden later vond de eerste editie van Step In The Arena plaats: “Ik wilde een festival organiseren waar het publiek naartoe komt, met het behoud van wat een originele jam is. Geen hekken; een open ruimte waar de artiest zich fijn voelt en de bezoeker ook. Er gebeurde weinig op gebied van graffiti, dus ik wilde daar een boost aan geven. Zoals Caz destijds deed met Back To Planet Rock. Dat was mijn voorbeeld: je kunt iets gewoon aanjagen.”
“Er werd flink wat kabaal gemaakt en de eerste editie werd een succes”, blikt Van den Berg terug. “Op de voorpagina van het Eindhovens Dagblad prijkte werk van Fleks en het logo van het ED verscheen in tagletters. Dat maakte indruk bij de scene, het lekenpubliek, de pers en de stakeholders. We waren er gelijk en ik dacht: dat komt wel goed de komende jaren.”
Een pop-up shop, een expositie met de pioniers; veel ideeën werden werkelijkheid. Als persoonlijk hoogtepunt noemt Van den Berg de expositie ‘Niemandsvrienden’, die hij samen met Wladimir Mandshanden organiseerde: “Tussen 2005 en 2012 hebben de schoonmakers die alle bussen en alle tags weghalen in de stad voor- en na-foto’s gemaakt, als bewijs dat ze het hadden schoongemaakt. Daardoor is er een gigantische database ontstaan met tags uit Eindhoven. Duizenden foto’s. Een mooie kans om de pioniers in beeld te zetten. Het is een expositie geworden met zestien pioniers, waaronder Erosie, Caz en Space3. Foto’s van (veelal illegale) pieces en het verhaal van de artiest, opgetekend door Wladimir.”
Samen met wethouder Schreurs werd de expo opgezet in het Stadhuis: “Ik maakte een installatie van tv’s, waarop, repeterend, de foto’s uit de database te zien waren. Want: als je eenmaal street art gaat kijken, zie je het overal. Het doet iets met je hoofd. Dat heb ik willen simuleren.”
De hele scene werd uitgenodigd voor de opening: “In het hol van de leeuw; het stadhuis dat vóór en tegen is. Iedereen die aanwezig was heeft alle verhalen gelezen, iedereen stond bij ieder bord minimaal een paar minuten stil. Iedereen stond daar met elkaar.”
Toen wethouder Schreurs het glas hief, zei ze: “Het feit dat een bepaalde muur niet graffiti als bestemming heeft, betekent niet dat een graffiti-artiest met zijn kunst geen bestaansrecht heeft.” Van den Berg licht toe: “Hier vond gewoon op het Stadhuis de erkenning plaats voor het vandalisme van vroeger. En daar hebben die jongens, ondanks dat ze altijd een beetje schelden op politie en gemeente; ze waren er allemaal en stiekem willen ze toch de erkenning van zo’n wethouder. Ik weet niet of ik het daarvoor gedaan heb, maar het gebeurde wel.”
Ook voor het publiek lijkt graffiti voorgoed uit het verdomhoekje gekomen. De toegevoegde waarde is permanent zichtbaar geworden in de stad: “De Berenkuil is veranderd van een vage plek waar zwervers sliepen in een parkje waar je met je kinderen gaat picknicken.” Dave is dan ook blij dat zijn ideeën de nodige aandacht kregen: “De pers is verliefd op graffiti geworden. De magie van de spuitbus, noem ik dat. Ze vinden het vet. Het is kleurrijk. We zijn in de stad steeds meer murals gaan doen. We deden er in 2011 eentje bij de rotonde aan de Limburglaan. Daar stonden we met vier hoogwerkers en een steiger: mensen belden de politie omdat ze dachten dat we illegaal bezig waren. Nu bellen de mensen uit de wijk of we alsjeblieft een muur willen komen doen.”